Drewno wykorzystywane dawniej w budownictwie często odbiega od materiałów dostępnych obecnie pod kątem wymiarów, sposobu obróbki i rodzaju połączeń. W starszych gospodarstwach można znaleźć grube belki, ręcznie ciosane słupy, szerokie deski oraz elementy wykonane z gatunków drewna, które były powszechnie stosowane w danym regionie. Ich ocena wymaga uwzględnienia zarówno wieku, jak i warunków przechowywania.
Skup starego drewna obejmuje różnorodne rodzaje surowca, jednak nie każdy detal ma taką samą wartość i sposobność dalszego wykorzystania. Na prawdę istotna jest przede wszystkim jego konstrukcja oraz stan zachowania. Np belka z niewielkimi śladami naturalnego zużycia może wciąż nadawać się do określonych prac, podczas gdy analogiczny element z uszkodzonym środkiem może wymagać odrzucenia. Oceniając drewno, zwraca się uwagę na miejsca styku z murem, okolice dachu a także końcówki belek, ponieważ właśnie tam na prawdę często pojawiają się pierwsze oznaki zawilgocenia i degradacji.
W sytuacji materiałów pochodzących z likwidowanych obiektów ważny jest sposób ich pozyskania. Skup drewna rozbiórkowego wiąże się z oceną elementów, które zostały uprzednio wykorzystane jako części budynku, konstrukcji dachowej, stropu albo podłogi. Podczas demontażu mogą pojawić się trudności powiązane z mocno osadzonymi gwoździami, starymi łącznikami i warstwami wykończeniowymi (więcej informacji: rozbiórka stodoły podlaskie). Niektóre deski są przytwierdzone do konstrukcji w kilku miejscach, a ich odrywanie bez dobrego przygotowania prowadzi do rozszczepienia materiału. Znaczenie ma również sposób wcześniejszego cięcia i łączenia drewna. Elementy o niestandardowych przekrojach mogą wymagać osobnej klasyfikacji, ponieważ nie zawsze można je wykorzystać w typowych pracach stolarskich. Przygotowanie surowca obejmuje też oddzielenie części pełnowartościowych od fragmentów uszkodzonych, zabrudzonych albo pokrytych nieznanymi substancjami. Dopiero po takim rozdzieleniu można dokładniej określić ilość materiału nadającego się do dalszego zagospodarowania.
Przy usuwaniu zabudowań wiejskich szczególne znaczenie ma rozpoznanie ich pierwotnego układu. Rozbiórka stodoły może przebiegać przeciwnie w przypadku obiektu o konstrukcji słupowej, a zupełnie inaczej przy budynku z drewnianym dachem opartym na ścianach murowanych. W starszych stodołach spotyka się także rozwiązania mieszane, powstałe w wyniku kolejnych remontów i przebudów. W pewnych przypadkach część ściany została wymieniona, dach otrzymał dodatkowe podpory, a pierwotne połączenia konstrukcyjne zostały zastąpione metalowymi szczegółami. Przed rozpoczęciem prac trzeba zatem ustalić, które części można demontować niezależnie, a które są ze sobą powiązane. Bardzo ważna jest kolejność zdejmowania pokrycia, łat, krokwi i pozostałych elementów nośnych. Nieprawidłowa kolejność może doprowadzić do niekontrolowanego przesunięcia konstrukcji. Jeśli celem jest odzyskanie konkretnych belek albo desek, powinno się uwzględnić to już na etapie planowania prac, ponieważ późniejsze wydobywanie materiału z przemieszanych odpadów jest znacznie trudniejsze.
Osobnym zagadnieniem pozostaje transport i przechowywanie drewna pochodzącego z demontażu. Nawet prawidłowo oddzielone elementy mogą ulec uszkodzeniu, o ile zostaną ułożone bez uwzględnienia ich długości, ciężaru i podatności na odkształcenia (polecam: skup starego drewna podkarpackie). Bardzo długie belki powinny mieć odpowiednie podparcie, jednakże deski wymagają równego ułożenia i warunków ograniczających kontakt z wilgocią. Nie należy również zakładać, że drewno przechowywane przez wiele lat w zamkniętym budynku jest całkowicie suche. Wilgoć może pozostawać wewnątrz grubych przekrojów, pomimo że powierzchnia materiału sprawia wrażenie suchej. Przy ocenie przydatności uwzględnia się także ślady wcześniejszych napraw, otwory po mocowaniach oraz ewentualne uszkodzenia mechaniczne powstałe w trakcie załadunku. W praktyce wręcz niewielkie różnice w długości albo przekroju poszczególnych elementów mogą wpływać na ich późniejsze użycie. Dlatego klasyfikowanie odzyskanego drewna odbywa się z uwzględnieniem jego rzeczywistych parametrów, a nie wyłącznie ogólnego wyglądu.
Źródło informacji: rozbiórka stodoły.