Muszę przyznać, że uzależniłam sie od napojów energetycznych. Najpierw zaczynałam od kawy, która najzwyczajniej w świecie mi smakowała i w sumie nadal smakuje, jednak piłam jej w przeszłości tak dużo, że już nie ma na mnie w praktyce żadnego wpływu. Potem były w tej chwili wszelakiego rodzaju napoje energetyczne, które na początek mi ogólnie rzecz ujmując nie smakowały, później jednak zasmakowałam w nich aż za bardzo. Piłam energetyki co najmniej dwa razy w ciągu dnia. Nie wiedziałam, że mają one  tak negatywny wpływ na ciało- przyspieszają akcje serca, niszczą wątrobę. Niestety uzależniłam się od nich i kiedy rano nie wypiłam jednego, byłam osobą można powiedzieć nie do życia. Byłam zmęczona, zdenerwowana, dziwna. Nie potrafiłam się skupić na niczym innym, jak na pragnieniu, w jaki sposób na preferencje nie do opisania.  silosy paszowe. Kilkakrotnie próbowałam się przerobić i starać się z tym Ci walczyć, jednakże w każdej sytuacji przegrywałam. Potrzeba zwykle okazywała się silniejsza niż moja siła chce. Przegrywałam. Czułam sie coraz słabiej i słabiej,  a potrzebowałam coraz więcej. Byłam nieustająco zmęczona. Ubytek kofeiny, tauryny i guarany w moim organizmie skutkował moim złym humorem, podenerwowaniem a wręcz depresją. Nic mi się nie chciało. Już nie miałam motywacji tak w jaki sposób kiedyś do jakiś fizycznych treningów, do aktywności. najbezpieczniejszym i najprzyjemniejszym miejscem na ziemi było moje łóżko, w którym potrafiłam przeleżeć cały dzień bez najmniejszego dylematu. Dlatego aktualnie apeluję to wszystkich osób- nie sięgajcie po napoje energetyzujące, nie przyzwyczajajcie własnego ciała do nich, bo w późniejszym czasie nieprosto będzie z nich zrezygnować.  żeby tego dokonać trzeba mieć de fakto silną wolę i być serio porządnie zmotywowanym, mi niestety to się nie udało.