Współczesne podejście do materiałów budowlanych uwzględnia nie tylko ich wygląd i parametry techniczne, lecz także pochodzenie oraz możliwość ponownego użycia. Dotyczy to w głównej mierze elementów drewnianych, które po zakończeniu eksploatacji budynku nie muszą być traktowane jako odpady. Drewno z odzysku może pochodzić z dawnych stodół, domów mieszkalnych, obiektów gospodarczych, magazynów czy zakładów przemysłowych.
W zależności od miejsca pochodzenia odbiega sposobem obróbki, wymiarami i stopniem zużycia. Część elementów była wcześniej ręcznie ciosana, inne mają ślady dawnych maszyn stolarskich lub charakterystyczne otwory po mocowaniach. Przy ponownym wykorzystaniu ważne jest rozpoznanie gatunku drewna, ponieważ poszczególne rodzaje różnią się twardością, ciężarem i reakcją na zmiany wilgotności. Nie zawsze można ustalić wszystkie właściwości materiału na podstawie jego wyglądu. W przypadku elementów przeznaczonych do konkretnych zastosowań potrzebna może być dodatkowa ocena techniczna.
Jednym z zagadnień związanych z ponownym wykorzystaniem materiałów jest ich przechowywanie przed rozpoczęciem dalszych prac. Stare drewno, które zostało pozyskane w trakcie rozbiórki, nie powinno być zaraz zamykane w pomieszczeniach lub wykorzystywane bez sprawdzenia jego wilgotności. Długotrwałe składowanie w nieodpowiednich warunkach może prowadzić do odkształceń, powstawania pleśni i dalszego niszczenia powierzchni. Ważne jest oddzielenie poszczególnych elementów a także zapewnienie im warunków umożliwiających stopniowe dostosowanie do otoczenia. W praktyce trzeba również zwracać uwagę na pozostałości metalowych łączników. Zardzewiałe gwoździe, śruby i fragmenty okuć mogą utrudniać późniejsze cięcie, frezowanie lub szlifowanie (sprawdź tutaj: altes Holz). Ich usunięcie wymaga dokładności, ponieważ uszkodzenie krawędzi może ograniczyć możliwość zastosowania deski albo belki w planowanym wymiarze. Niektóre ślady po dawnych mocowaniach pozostawia się jednak celowo, jeżeli już nie wpływają na sposób użytkowania szczegółu.
W projektowaniu budynków i pomieszczeń można zauważyć różnorakie sposoby łączenia materiałów o odmiennym charakterze. Stare drewno w nowoczesnej architekturze pojawia się między innymi w przestrzeniach mieszkalnych, obiektach usługowych i budynkach o funkcji publicznej. Może być wykorzystywane jako okładzina ścienna, materiał na podłogi, fragment zabudowy sufitowej albo szczegół wyposażenia. W niektórych projektach pozostawia się wyraźne ślady wcześniejszego użytkowania, w innych powierzchnię poddaje się dokładniejszej obróbce. Decyzja zależy od charakteru całego wnętrza oraz funkcji, jaką ma pełnić konkretny szczegół. Istotne jest również porównanie kolorystyczne (sprawdź też: quercia antica). Drewno o ciemnej, nierównomiernej powierzchni całkiem inaczej wpływa na odbiór przestrzeni niż jasne deski po częściowym zeszlifowaniu. Przy większych powierzchniach trzebdodatkowo uwzględnić iteracja wzoru i rozmieszczenie poszczególnych fragmentów. Przypadkowy układ elementów może powodować widoczne różnice w ich szerokości i odcieniu, dlatego rozmieszczenie materiału na prawdę bardzo często planuje się jeszcze przed montażem.
Osobnej sugestie wymaga przeznaczenie odzyskanego drewna w elementach mających kontakt z wodą, gruntem albo zmiennymi warunkami atmosferycznymi. W takich miejscach wcześniejsza historia materiału ma szczególne znaczenie. Belka, która przez lata znajdowała się wewnątrz suchego budynku, może zupełnie inaczej reagować na warunki zewnętrzne niż drewno przedtem użytkowane na elewacji. Nie należy zakładać, że naturalne postarzenie oznacza odporność na dalsze działanie wilgoci. Znaczenie ma także sposób zaprojektowania połączeń, odprowadzanie wody a także możliwość późniejszej konserwacji. Przy wykorzystaniu drewna jako części konstrukcji niezbędne jest sprawdzenie jego przydatności do przenoszenia przewidzianych obciążeń. Nie wystarczy ocena wizualna ani przekonanie, że materiał przez wiele lat zachował pierwotny kształt. W projektach wykorzystujących elementy z rozbiórki należy uwzględnić również ograniczoną przystępność identycznych części, co może posiadać wpływ na kolejność prac i ewentualne zmiany w pierwotnych postanowieniach.
Zobacz: reclaimed wood.